Na tempada 2011/2012, Adolfo Mateo Diéguez (O Barco de Valdeorras) entraba a formar parte do corpo médico do R.C. Deportivo da Coruña, como fisioterapeuta, e con ese posto conseguía un dos seus soños profesionais.
Dende hai un ano e medio Adolfo é un dos fisioterapeutas que tratan aos xogadores do equipo de referencia da Coruña, un labor que lle ocupa boa parte do seu tempo e no que non só traballa coas mans senón coa cabeza, “nesta profesión non só tes que ser bo coas mans senón ter capacidade organizativa e facer ás veces de psicólogo” di este xove que comezaba a forxar o seu futuro facendo un grao do TAFAD (Ciclo Superior Técnico en Actividades Físicas e Animación Deportiva) que durou dous anos, para continuar cos cinco anos de INEF.
“Gustoume pero non tiña demasiadas saídas laborais, digamos estables e ao acabar a licenciatura entrei na Facultade de Fisioterapia da Coruña”. Tres anos despois, completado a diplomatura co grao, estivo dous anos nunha clínica privada ata que o coordinador de Fisioterapia do Deportivo contactou con el.
¿En que consiste o seu traballo no club coruñés? ¿Como é o día a día?
Como o dun fisioterapeuta máis pero especializado no ámbito deportivo. Adéstrase pola mañá na cidade deportiva e eu chego e se hai algún lesionado vouno tratando mentres eles adestran e no caso de que non haxa ningún, que e raro, saio co equipo. O máis gordo, os tratamentos, fanse ao rematar o adestramento. Iso é sempre fixo, tódalas mañás salvo algún día que os xogadores teñan libre. Despois a maiores, o Deportivo ten unha clínica e algún tratamento que sexa máis específico, máis longo ou que necesite algún tipo de maquinaria faise aí, normalmente polas tardes. Tamén facemos traballo preventivo que é moi importante.
¿Como está formado o corpo médico no Deportivo? ¿Cales son as pautas que segue?
Hai un coordinador dos Servizos de apoio ao rendemento de fútbol e despois están dous médicos, dous fisios a xornada completa e o coordinador que tamén nos apoia a nós. Asemade colabora un podólogo que actúa puntualmente, e un readaptador funcional que actúa cando nós rematamos a parte de fisioterapia, antes de entrar co equipo. No día a día é o que hai. O protocolo cando hai unha lesión é: primeiro o médico evalúa e emite un diagnóstico, se é necesaria algunha proba faise e en canto hai un diagnóstico pasamos a traballar nós. Se sospeitamos que hai unha lesión propia do día a día como sobrecargas, non é así, pero o protocolo é primeiro médico e despois fisio.
¿Cales son as lesións que máis se tratan en futbolistas de elite?
Nós estamos tendo moita sorte e o que máis hai son lesións musculares, roturas musculares, de grao un, dous, esguinces... porque o xeonllo sufre bastante, ademais en Primeira e Segunda División hai bastante contacto. O que máis temos son desequilibrios musculares, sobrecargas, case todo muscular. No mundo do fútbol tamén hai algunha fractura, moitas roturas do ligamento cruzado, pero nós temos sorte e non estamos tendo moito disto. Temos lesións que denominamos de curta duración.
Texto: Mónica G. Bellver Foto: Carlos G. Hervella
(A entrevista íntegra pode lerse na edición en papel do periódico O Sil).
