ColaboraciónsOpiniónPremio Literario M. Tremiñá

Alicia viaxa para resolver un conto

Relato de Paula Domaica Prieto terceira no premio no VIII Concurso Literario de Lingua Galega do Mercado Medieval de Tremiñá-Veigamuíños na categoría de 0 a 11 anos

Alicia non era unha nena calquera. Aquela nena de ollos verde claro, de 9 anos, pelo largo e marrón e con moita alegría era unha gran lectora, e de todos os contos que lera Brancaneves era o preferido.

Alicia aparte de ler moito, era meiga.

Entón un día Alicia decidida fixo un conxuro para meterse no conto de Brancaneves.

Alicia apareceu vestida de Brancaneves e gritou aos catro ventos a canción de cinco lobitos.
Alicia miraba para os lados, sabíase de memoria o conto pero non o viu, nin oiu a reina chillar cando se enterou de que Brancaneves era a mais guapa do reino.

Alicia decidida saltou como puido o muro e comezou a investigar.
Primeiro topouse cun cervatillo que se chamaba Manchitas. Manchitas explicaralle a Alicia que unha bruxa capturara a todas as personaxes dos contos e só deixaría libres aos animais.

Só quedaban moi poucos personaxes vivos dese conto como os sete enanitos, o cazador, o príncipe e o espello.
Todos se reuniron na casa dos enanos e empezarón a falar sobre o sucedido. A nena ruborizouse un pouco o ver o principe azul. E comezarón a debatir, entón o cazador di:

-E mellor estar sin a reina malvada, se non, non libro de salvar a Brancaneves.
-Bueno ten un pouco de razón así non celebrariamos o funeral de Brancaneves. Dixo Sabío.
– E Brancaneves? -Preguntou Alicia- Tamén a cazarón?
-Sí. – Dixo con tristeza o príncipe- Estabamos no meu palacio e entón… PLUF! Capturou a miña esposa Brancaneves, eu pensaba que estaba comigo detrás da mesa pero non, a bruxa se a había levado, e penso que se non está aquí e por a miña culpa.
-Non te sentas culpable principe- Dixo esta con tristeza do pobre príncipe -Tan só e que a tua mente equivocouse, nada mais.
-Bueno alguén sabe onde vive a bruxa.
Alicia levantou a man e expliucoulles que tería que sair do conto.
-Sete enanitos sabedes facervos pasar por bonecos?
-Chica isto responde, a túa resposta!
Gruñon, quería saír xa do conto para liberar as personaxes perdidas.

-Príncipe, ti sabes facer de boneco de plástico?
-Sí. Respondeu este con moita emoción.
-E eu? Preguntou o cazador, tiña cara de querer esconderse baixo a cama por si a nai de Alicia o vira.
-Ti cazador iras baixo a cama.
Este pegou un chillido que seguro que se enteraban os veciños de Alicia. E ti espello sabes transparentarte? -Si. Dixo o espello.
-Pois farás que eres o meu espello. Dixo Alicia.
Alicia pronunciou o conxuro que decía así: “Personaxes máxicas deste conto que saian da historia e veñan a miña choza”
PLUF! Os sete enanitos, o príncipe, o cazador, o espello mais Alicia apareceron no seu cuarto e fixeron os seus papeles, porque Alicia sabía que a súa nai iba ao seu as cuarto 17:00 para preguntarlle que quería de merendar.
Entón a nai de Alicia que se chamaba Ángela preguntoulle:
-Que queres de merendar, Bi frutas tropical e sandwich de nozilla ou Bi frutas fresa e plátano e sandwich de xamón serrano con queixo?
-A segunda opción. Dixo Alicia disimulando que tiña un montón de personaxes de conto, pero entón Mocoso empezaba a estornudar e Alicia veloz coma un raio tirouse encima de Mocoso.
Bueno en que conto vive a bruxa?
Preguntou Alicia intrigada.
-No de Hansel e Grettel.- Dixo o espello- E vexo que agora mesmo esta secuestrando a Hansel e a Grettel.
-Pronunciarei o feitizo. Dixo Alicia
-“Miguitas de pan deixaron, o vento as levou Hansel unha casa atopou”
-Que siniestro e isto, seguro que Hansel e Grettel o pasarón fatal, ademais coa bruxa do conto perseguindoos tendrian moito medo. Eu non podería durmir.- Dixo Dormilón.
-Veña estamos todos unidos non pasara nada- Dixo Feliz. Nese conto so sobreviviu unha persoa que puña os pelos de punta, era a bruxa do conto, Alicia alertouse e deu alarma. A bruxa empezou a poñer obstáculos: unha ponte que aparecía e desaparecería. Alicia dixo que tiñan que seguir o ritmos da ponte. Tiñan que cruzar a ponte en 30 segundos. Primeiro o intentou Alicia e… Pasou a ponte ao igual que os sete enanitos, o cazador, o príncipe e o espello. A bruxa non entendia como pasaran, pero creou unha trampa millor, había unha señal que decia isto: PISAR OS DEBUXOS CON PIANOS.
-Veña ninguén é tan tolo como para pensar que nós fariamos caso a iso de pisar os pianos. Dixo Gruñón.
-Esperade e si é verdade que hai que pisar os pianos. Probarei a ver si é verdade ou non. PIN.- Alicia pisou un piano e non pasou nada.
-Di a verdade. Podemos tocar os pianos. Pero porque a bruxa nos diría a verdade. A lo mellor nos quere contar algo.
-JI,JI,JI. Oiuse ao fondo do bosque.
-Son eu a bruxa Coruxa, sei onde ten os personaxes de conto a bruxa Granuda. Cando cheguedes a zona onde esta a cascada meteros por alí. Alí ai un botón vermello, pois alí ábrese unha porta e ten aos personaxes de conto.
-Como o sabes? Preguntou Alicia- Che dixo algo?
-Pois si, dixo que entre ela e mais eu dominariamos os mundos de conto. Díxomo de bruxa a bruxa.
-Moitas grazas bruxa. Dixeron todos a coro.
-Esperade tamén ten cans gardiáns. E vos rompo o meigallo, ata logo.
Cando chegarón a cascada todos quedarónse coa boca aberta.
-Veña temos que ir a por Brancaneves. Dixo o príncipe.
Todos miraron ao príncipe con gesto serio.
-Que?- Preguntou o príncipe- Dixen algo malo?-
Todos asentiron coa cabeza pero entón veu un can gardián e todos metéronse detrás da cascada pero non atoparon ningún botón vermello.
-O encontrei, encontrei o botón. Dixo Alicia, e así era había un botón vermello no lateral da rocha.
-Veña Alicia pulsao. Alicia pulsou o botón e alí se encontraban todas as personaxes de todos os contos de Disney que tiña Alicia, ( en xeral todos).
-Ah, unha agradable sorpresa!- Dixo a bruxa Granuda- Mais personaxes para a miña colección, pero que temos aquí , a miña chica Alicia, a nena que a leido Cincenta centos de veces.
-Madrastra, con que eras ti a que creou esta triquiñuela, eh. Dixo esta con descaro.
-Pulsade o botón amarelo que hai na maquina. Dixo Ariel. Alicia avisou aos demais que tiñan que pulsar o botón amarelo. A madrastra trouxo mais cans gardiáns e un a un os forón destruindo, con auga ata que Alicia tropezouse e sen darse conta tocou o botón amarelo. E… PLUF! Todas as personaxes acabaron tiradas no chan frío e Alicia pronunciou as palabras para volver a casa coas personaxes e sacou todos o libros. E abriu un portal para cada libro e cada personaxe se ia metendo no conto e correspondente. E de a madrastra se encargou Cincenta obrigándoa a facer as tarefas da casa durante 2 anos seguidos.
Alicia nunca olvidara aquel día e o podía repetir as veces que queira, e tamén o pode ver porque o grabou todo.

Artigos relacionados

Back to top button

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies.
Pinche el enlace para mayor información. También puede consultar aquí nuestra política de protección de datos

ACEPTAR
Aviso de cookies
Close