Entrevistas

“Dentro de min levo as melodías galegas”

Erwan Quintin, compositor e violinista bretón, descubriu a música tradicional en Cubeiros (Manzaneda), o pobo da súa nai
Foto: Carlos G. Hervella
Foto: Carlos G. Hervella
Foto: Julien Wieser
Foto: Julien Wieser

KafeKoefetcaratuladisco

Galicia e a Bretaña francesa. Dúas rexións e dúas maneiras singulares de entender a música tradicional. Entre elas se move o devir vital e profesional do violinista Erwan Quintin González (París, 1975), de pai bretón e nai ourensá. Curiosamente o seu espertar musical veu da man da música galega.Dende ben cativo chamáronlle a atención as melodías de gaita que escoitaba nas viaxes a Cubeiros (Manzaneda), á aldea materna.

Con 7 anos comezaba a tocar o violín nun conservatorio de música clásica das aforas da capital francesa, pero en 1994, decidía abandonar este instrumento ao marchar a estudar enxeñería electrónica a Bretaña. Foi alá, onde tiña lugar o seu renacer musical.De volta a París, Erwan Quintin poñía en marcha no 2006, xunto a Ciryl Guiguian (guitarra) e Ludovic Rio (acordeón), outro novo proxecto: Kafe Koefet. Comezou sendo un trío cuxo primeiro álbume se editaba no 2010: “Trouz ba´n Davarn”. Despois convertíanse en cuarteto e neste ano 2013 veñen de publicar o seu segundo disco “Lak un’all”. Teñen realizado xiras dentro e fóra de Francia e tamén participaron en certames internacionais como o de Lorient ou o Festival Yaouank de Rennes.

Ao mesmo tempo,mantén multitude de colaboracións con outras formacións como Strollad Goueled Leon de danzas folclóricas (1999-2004, coa que tocou en Ponferrada), Reuz a-Dreuz (entre 2007 e 2009, cun disco co mesmo nome da banda) ou Hopala! dende o 2012 ata a actualidade. E agora mesmo ten entre mans dúas novas propostas como compositor. Unha é “Rod en Amzér”, “de creación contemporánea. Será un dúo (Aurélia Pie e Erwan Quintin) con cancións en varias linguas, entre elas o galego, por suposto”, adianta. A outra é un espectáculo de danza contemporánea.

Un dos grupos nos que máis tempo levas é Kafe Koefet…
Levo tocando nel dende hai seis anos e medio. Ao voltar de Bretaña a París para traballar atopeime co Ludovic (acordeonista) e co Cyril (guitarrista), nunhas foliadas bretonas da capital francesa. Eles tamén chegaban da Bretaña. Tiñamos algo de morriña do país e decidimos montar un grupo para, en principio, tocar nos bailes bretóns de París.

Este ano saía á rúa o voso segundo disco, ¿que o diferencia do primeiro, “Tourz ba’n Davarn”?
Entre os dous discos o grupo enriqueceuse cun músico máis, Thomas, que toca a bombarda (un oboe bretón), o clarinete e o saxofón. O primeiro CD estaba gravado en directo nun dos moitos fest noz de París, xa que un dos nosos propósitos era recoller o seu ambiente. Queríamos que no disco se escoitase música, pero tamén á xente falando no bar, os pasos e os gritos dos bailaríns, etc. Nel participaron amigos músicos e cantareiros de París. En cambio, no segundo disco plantexamos as cousas dun xeito diferente. Fomos á Bretaña, achegándonos a amigos músicos e cantareiros de referencia na tradición bretoa cos que sempre se aprende moito. Tamén queríamos precisar o noso son e decidimos gravar nun estudo cun técnico que coñece á perfección este tipo de música.

Texto: Ángeles Rodríguez
(A entrevista íntegra pode lerse na edición en papel do Periódico O Sil).
Máis información: kafekoefet.free.fr

Artigos relacionados

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

Back to top button

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies.
Pinche el enlace para mayor información. También puede consultar aquí nuestra política de protección de datos

ACEPTAR
Aviso de cookies
Close