Publicidade
Entrevistas

“É un coro moi intuitivo”

José Ramón Mansilla Álvarez adica unha Misa breve ao Orfeón Valdeorrés, ao que leva dirixindo 16 anos

 

José Ramón Mansilla, director do Orfeón Valdeorrés e autor da “Misa Valdeorras”./ Foto: Carlos G. Hervella.
José Ramón Mansilla, director do Orfeón Valdeorrés e autor da “Misa Valdeorras”./ Foto: Carlos G. Hervella.

Malia non ser galego, cando o novísimo director se facía cargo do coro en setembro de 1998, xa o coñecía. “Fun alumno de Luis Olano que foi o primeiro director do Orfeón e curiosamente no ano 94 estiven asistindo a ensaios do Orfeón Trivés que tamén dirixía el, para acompañalos a Torrevieja e faloume moitísimo do Orfeón Valdeorrés, co cal tiña ampla infomación. Se ben é certo que de todo o que el me dixera, cando fixen a primeira entrevista chamoume a atención que eran moi pouquiña xente, unhas 26 persoas no primeiro ensaio” explica Mansilla. O 3 de outubro dese mesmo ano darían o primeiro concerto da nova etapa no Teatro Principal de Ourense “onde cantamos precisamente co Orfeón Trives con Luis Olano como director”.

José Ramón Mansilla é o terceiro director do coro valdeorrés e en setembro cumpre 16 anos ao fronte.

¿Que lle aporta vostede ao grupo? ¿Con que idea colle a batuta?

Ao principio a verdade é que foi un camiño de rosas porque eles tiñan moitas ganas de cantar e eu moitas ganas de facer música. Tiña 22 anos recén cumpridos, era moi novo, desexaba facer cousas importantes que eles xa fixeran, como a viaxe a Austria e a participación en concursos nacionais, e a min parecíame que tiñan un curriculum importante, entón o que máis aportei foron sobre todo ganas, de cantar, de disfrutar, de pasalo ben, e de non pasar apuros. Descubriron en min a unha persoa coa que podían falar de calquera cousa, moita cercanía e complicidade. Tamén comezamos a traballar dun xeito un pouco máis serio. A miña carreira estaba centrada na linguaxe musical porque levaba moitos anos cantando e gustábame moito a música coral, co cal fixen moitos cursos de dirección importantes para poder darlles a eles o que necesitaban.

¿Que obxectivos se marcaba?
Crear un coro que estivese á altura do que fora o Orfeón, porque a verdade é que nese momento diminuíra bastante. Moitos dos socios fundadores marcharon coa segunda directora porque non compartían a forma de facer as cousas, entón había que volver a atraer a esa xente e a verdade é que en moi pouco tempo volviamos ter un coro de 40 persoas. Comezamos a traballar con outra disposición, técnica vogal, aínda que ao principio era moi rudimentaria, pero si é certo que souberon aproveitalo en todo momento e sempre, a sensación que tiven ao longo destes 16 anos, foi de superación. Eles vian que o coro cada vez ía mellor, que cada vez saía solvente das actuacións e eles crecían interiormente e estaban orgullosos de que o coro mellorase. E así foi ao longo de todo este tempo.

Texto: Mónica G. Bellver                                 Foto: Carlos G. Hervella
A entrevista íntegra poder lerse na edición en papel do Especial Cristo de O Sil

Artigos relacionados

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

Back to top button

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies.
Pinche el enlace para mayor información. También puede consultar aquí nuestra política de protección de datos

ACEPTAR
Aviso de cookies
Close