Lucía Álvarez e Rosa Torres-Pardo desvelan os vínculos poéticos entre Lorca e Rosalía no espectáculo “Cantares para piano y voz emocionada”

Este novo proxecto conxunto, que pretenden traer a Galicia despois do verán, estrearase o vindeiro 24 de xuño ás 19h. no Instituto Cervantes en Madrid

A pianista Rosa Torres-Pardo e a actriz Lucía Álvarez./ Foto: Eva Díaz Iglesias.

Rosalía de Castro e Federico García Lorca. Poetas e músicos de dúas terras diferentes e afastadas, Galicia e Andalucía, e cuxos versos, sen embargo, conflúen. Nese vínculo tan estreito, e en moitos casos descoñecido, entre ambos autores afonda o noso proxecto escénico da actriz Lucía Álvarez, natural de Mouruás (San Xoán de Río), e da pianista Rosa Torres-Pardo, Premio Nacional de Música.

A obra poética do granadino era xa a razón de ser de “Lorquiana. Teoría y juego del duende”, que ambas estreaban hai uns meses xunto a María Toledo (cante), no marco do centenario da chegada a Madrid de Lorca. Agora, Lucía Álvarez e Rosa Torres-Pardo dan un paso máis e pescudan na gran influencia e pegada da autora de “Cantares Gallegos” no creador andaluz en “Cantares para piano y voz emocionada”, un espectáculo nada convencional que conxuga poesía, música e voz e que se estreará o vindeiro 24 de xuño ás 19h. no Instituto Cervantes de Madrid.

“Lorca foi a Galicia e atopouse de cheo co mundo de Rosalía de Castro. Nunha das súas viaxes escribiu Seis poemas galegos, que hoxe seguen sendo dos menos coñecidos da súa obra. E aí supimos do importante vínculo entre ambos poetas”, contan Rosa Torres-Pardo e Lucía Álvarez, que fixo a escolma principal dos versos de Rosalía e de Lorca, que no caso dos escritos en galego conservan a súa lingua orixinal no espectáculo.

“Estiven lendo varios meses e fixen unha primeira e enorme selección, despois, con Rosa realizamos unha segunda criba e, pouco a pouco, fumos escollendo poemas coa idea de que isto tivera un sentido e non decaese o conxunto escollido, xa que hai partes moi sombreadas. Tratamos de que se conte, dalgunha maneira, a historia do país nese momento e a emigración a través do que pode ser a vida dunha persoa, dende o amor e o desamor, as perdas, a vellez… os diferentes estadíos polos que pasamos sentimentalmente”, explica Álvarez.

O seu completo programa está estruturado en seis partes: “Introito”, “Mal de Amor”, “Luces y Sombras”, “De Sur a Norte”, “Allende los Mares” e “El Adiós”. En cada unha delas engárzanse poesía e música, versos de Rosalía e Lorca cunha serie de pezas de diferentes compositores elexidas con sumo coidado. “Tiñamos unha serie de partituras asociadas e iamos probando, e do que pensabamos inicialmente ao que acabamos facendo, cambiou moito a cousa”, recoñece Torres-Pardo. “É que, ao final, as propias partituras e versos escolleron tamén o seu lugar, fóronse buscando e empastando. Nalgúns caso mesmo parece que se fixeran xuntos, por exemplo, eu creo que Lorca cando escribía Lluvia estaba tocando Debussy, porque el tocaba o piano”, prosegue Lucía Álvarez.

 

Imaxe promocional deste espectáculo./ Foto: Eva Díaz Iglesias.

 

“Hai unha parte que é preciosa”, continúa a pianista, “que é a da “Danza Gallega” de Enrique Granados (en “De Sur a Norte”) na que facemos a estrea para piano e aí entran tres dos poemas galegos de Lorca (Cantiga do neno da tenda, Romaxe da nosa señora da barca e Danza da lúa en Santiago) e iso resulta moi bonito, irradia luz e optimismo, pese a que tamén hai momentos escuros… Contrasta moito, por exemplo, coa parte de “Luces y Sombras”, que é terrible xa que se refire á perda dun fillo, sen embargo, a música, de repente, dache luz, ilumina todo”. E é que, “a través da música, Rosa o que conseguiu é que se pase polo dó dese fillo ata chegar a un estado de ánimo diferente co Cantar, cantar, cantei e co Rondó de Mozart”, matiza Lucía Álvarez.

Ambas destacan que “Cantares para piano y voz emocionada” non é un recital ao uso. “Non se trata dunha música e dun poema, senón de contar unha historia, que iso non acostuma facerse, é ter un fío transmisor, algo que contar común e iso vén a través do piano de Rosa e da miña voz, vén por Rosalía e vén por Lorca e, ademais nacido xunto e dunha maneira moi natural. E no espectáculo hai tamén algo de infancia, unhas músicas, unhas palabras, unhas emocións que todos recoñecemos como de sempre, co cal é un lugar común”, resalta a actriz de Mouruás.

A súa intención é mover este proxecto polos diferentes centros do Instituto Cervantes e tamén traelo a Galicia, xa despois do verán. Pero o seu primeiro contacto co público terá lugar o xa mencionado luns 24 de xuño en Madrid. Alí os espectadores poderán gozar dunha intensa viaxe a través da música e da palabra para descubrir os fortes vencellos entre Rosalía e Lorca.

Scroll To Top

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies.
Pinche el enlace para mayor información. También puede consultar aquí nuestra política de protección de datos

ACEPTAR
Aviso de cookies