CulturaCulturaGalerías de fotosÚltima hora

“Mariana”, retrato feminino de liberdade e loita encarnado por Lucía Álvarez, en Trives

Este monólogo representábase no Auditorio Julio Vázquez da vila o 18 de agosto e poderá verse de novo neste luns ás 20:30h.

Amor, liberdade, soidade, ideais e loita dende a cadea, á espera dunha morte inminente. A de Mariana Pineda é a voz dunha muller do século XIX cuxos anceios, soños e esperanzas de cambio continúan sendo moi, moi actuais. A figura desta heroína liberal granadina (1804-1831), axustizada por bordar unha bandeira e negarse a revelar os nomes dos seus cómplices (entre eles o seu namorado), cobra vida sobre o escenario en “Mariana” da man da actriz Lucía Álvarez, natural de Mouruás (San Xoán de Río).

Máis aló do mito, esta obra (con texto de José Ramón Fernández e dirección de David Ojeda) recupera a voz da Mariana muller, de carne e oso, presa nunha cela xunto á súa bandeira. Achega os seus sentimentos, esperanzas, temores, expectativas, desexos, recordos e esperanzas. Neste monólogo, no que aparecen tres figuras masculinas (entre elas a do seu namorado e a do seu carceleiro, interpretadas por Marcos Pereira), esta muller loitadora fai un percorrido pola súa vida mentres agarda o momento da súa morte, da escuridade. “Deixareime matar para ser libre”, chega a dicir.

 

A actriz Lucía Álvarez, no seu papel de “Mariana”./ Foto: Carlos G. Hervella.

 

“Mariana”, cunha hora de duración, representábase na tarde do 18 de agosto no Auditorio Julio Vázquez de Trives e poderá verse novamente na tarde deste luns día 19 a partires das 20:30h. O texto da obra cativou a Lucía Álvarez dende o principio, quen recoñece que lle custou abordar o personaxe, pero que estaba convencida que de “non podía non facelo”.  “A de Mariana é a nosa historia, a historia das mulleres ao longo do tempo. Descubrín que ela habitaba en min moito antes de eu sabelo, hai algo dela que estaba aquí e que saiu agora… Creo que habita un pouco en todas nós”, destaca.

 

Lucía Álvarez, sobre o escenario, despois da función en Trives./ Foto: Carlos G. Hervella.

 

A xénese do proxecto

“Mariana” é un proxecto de Palmyra Teatro e estreábase o pasado mes de marzo na cidade de Ourense. “A proposta naceu porque José Ramón Fernández tivo a xentileza e a arte de ofrecerlle á miña compañía esta obra, que é un proxecto inclusivo, xa que dende Palmyra tamén buscamos a accesibilidade dos espectáculos para persoas con discapacidade sensorial e cognitiva sempre que as condicións do espazo así o permitan. Hai un ano e medio José Ramón chamoume para dicirme que había un texto seu, un monólogo, que unha actriz quería facer e para propoñerme que o dirixira, e eu, encantado, dixen que si”, lembra o director de “Mariana”, David Ojeda.

Nese momento, Ojeda non coñecía “nin persoal, nin profesionalmente a Lucía Álvarez, e o primeiro día que nos reunimos comezamos a falar das intuicións, das perspectivas, e o que máis me convenceu foi a súa vehemencia de quero facer este texto. Cando un actor ou unha actriz che di isto é que a colcha está tendida, ou sexa, hai que empezar a traballar. Busque algo que puidera darlle ao espectáculo algún matiz posto que o texto xa estaba estreado hai 25 anos e había que actualizalo. Eu vía un mundo onde a muller e a diversidade tiñan que entrar e a partir de aí comezamos a traballar moi lentamente. Creo que o proceso que levamos a cabo con Lucía era o convinte para un texto deste calibre, ao entender que o texto tiña que nacer na fala escénica, no proceso de maduración e que pasara o tempo polo texto, pola persoa que o interpretaba e polos artistas que interviñan. A partir de aí houbo como unha conveniencia, tiña que ter unha voz, un corpo e unha música e iso foi o que tracei, neste último caso, con Carlos Ramos”.

 

O director de “Mariana”, David Ojeda, cos actores Lucía Álvarez e Marcos Pereira./ Foto: Carlos G. Hervella.

O director de Mariana entende esta peza teatral como “unha pequena obra de Wagner, como unha ópera onde está o movemento, a voz e a música nun concepto dunha aposta simbolista e, logo, remarcando moito a actualidade do texto, o concepto de muller: a muller no olvido, a muller desprezada, non tida en conta e a muller que está, sen embargo, facendo un acto de vida, de combate, de cambio social e que, por contra, non foi tida en escoita”.

Foi nese marco onde David Ojeda introduciu os personaxes interpretados por Marcos Pereira, un actor xordo. “Non foi por evidenciar a xordeira, senón por introducir a fala da dramaturxia da xordeira nun espectáculo, amosar que aínda que o ser humano oia pode ser xordo, quería xogar con ese concepto da xordeira na posta en escena. Penso que resultou fantástico e que se conviu realmente un espectáculo de carácter poético, dramático e tráxico, onde a danza, a letra, a poesía da actriz, o texto e a música se combinasen a nivel wagneriano. Hai un nexo do movemento e da poética, dos tres símbolos do home herdados de moitas construcións sobre Mariana: o home torturador, o home amante e o home persecutor, neste caso”.

 

Outra das escenas da obra./ Foto: Carlos G. Hervella.

 

Unha función inclusiva

Eses personaxes masculinos da obra están interpretados por Marcos Pereira, que se estreaba como actor profesional. “Foi grazas a David”, conta. “Este tipo de obras inclusivas”, prosegue, “creo que son bastante necesarias, tanto para o público xordo como cego, no sentido de dar a coñecer e poder facer que tamén se sintan integrados. Como actor, os tres personaxes que fago caracterízanse porque en ningún momento escoitan a Mariana e que sexan interpretados por un actor xordo reforza os seus matices”.

 

O actor Marcos Pereira./ Foto: Carlos G. Hervella.

Este espectáculo está coproducido por Palmyra Teatro e Fundación Signe coa colaboración en materia de accesilibidade de CESyA (Centro Español del Subtitulado y la Audiodescripción) y Plena Inclusión Madrid. “Mariana” poderá  verse novamente en Trives nesta tarde de 19 agosto. Entre os asistentes da primeira función estaban familiares e amigos de Lucía Álvarez, que a saudaban e felicitaban ao final da función.

Texto: A.R.

Fotos: Carlos G. Hervella.

Artigos relacionados

Back to top button

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies.
Pinche el enlace para mayor información. También puede consultar aquí nuestra política de protección de datos

ACEPTAR
Aviso de cookies
Close