Publicidade
CulturaCulturaOpiniónÚltima hora

O virus roubounos o Boi e a fortuna contrapesou

Artigo de opinión sobre a Festa do Boi de Allariz (que promove a Asociación Xan de Arzúa e o Concello) dos historiadores Antonio Blanco e Juan Seara

Foto: Antigo Arciprestazgo de Allariz. Catalogación dos Libros Parroquiais depositados no Arquivo HIstórico Diocesano de Ourense.

 

Deberiamos estar celebrando a estas alturas a 703 edición da Festa do Boi de Allariz, mais nesta ocasión non pasará de ser un espellismo.

En 1983 recuperouse unha tradición que finara a finais dos 50 ou comezos dos 60 por desleixo e malos tempos para a lírica. Tratábase daquela de retomar o máis epidérmico: o Boi corre de novo polas rúas e milleiros de persoas da veciñanza e tamén foráneas liberan a súa ansiedade por vieiros entre emotivos e difusos.

Encol, a grande pregunta ven a ser: e por que corre un boi polas rúas de Allariz?. No 1995 ándase un chanzo máis: retómase a procesión profana, berce da festa do Boi, muda e a pequena escala. Supoñía daquela un punto de inflexión: camiñamos cara un macrobotellón pantagruélico ou enmarcamos a Festa nun contexto histórico que, sen minguar a arroutada interclasista e interxeracional, afonde nas orixes e actualización dun documento histórico de primeira magnitude?

Afortunadamente, literalmente grazas a Fortuna, optouse por esta vía alternativa, podería ter sido doutro xeito: a procesión profana converteuse no cerne da Festa, co tempo deixou de ser muda, dotouse de texto e elementos novidosos con respecto a tradición, o número de gremios foi medrando significativamente así como as actividades de investigación e divulgación en tódolos contextos, comezando polos máis cativos… Moita xente implicada, moita ilusión e moito futuro.

Neste intre o Boi adormece no corazón das alaricanas e alaricanos, mais de seguro que volatará e con folgos renovados.

Como diciamos, o virus matou a 703 edición, mais a Fortuna está a remediar minimamente a desfeita.

A remuda de párroco, D. Xosé por Manolo Rodicio, deu pé a que se abrisen fiestras e entrara luz nos vellos arquivos parroquiais. Antes de seren enviados os vellos libros ao arquivo diocesano, puidemos facer copia e unha primeira análise dos mesmos.

No que atinxe ao Boi, o libro da Igrexa de S. Pedro resulta especialmente interesante e alimenta a necesidade nutricional da Festa. Transcrito e estudado con detalle, aportará información relevante sobre a Confraría do Corpus, a súa organización, o seu asentamento, os seus bens e propiedades, a celebración da Festa e outros moitos datos colaterais.

A Festa precisa nutrientes para sobrevivir e consolidarse. Na medida en que sexamos quen de proporcionarllo, investigando, divulgando e achegando ao conxunto da veciñanza, o seu futuro ficará garantido. O traballo feito será patrimonio de todas e todos.

Ánimo nestes tempos escuros e longa vida ao Boi.

¡Arriba o Boi!

Texto: Antonio Blanco e Juan Seara. Historiadores.

Artigos relacionados

Back to top button

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies.
Pinche el enlace para mayor información. También puede consultar aquí nuestra política de protección de datos

ACEPTAR
Aviso de cookies
Close