CulturaCulturaÚltima hora

Quico Cadaval comparte a memoria da súa parroquia en “Vacas, guerras, porcos e cregos”

Este contador presentaba este monólogo o 18 de outubro no Teatro Lauro Olmo do Barco

 

Do singular microcosmos da súa parroquia, Carreira (Ribeira, A Coruña), na etapa posterior á guerra civil nutríanse os relatos que Quico Cadaval ía ensarillando na noite do 18 de outubro no Barco. Presentaba no Teatro Lauro Olmo seu espectáculo “Vacas, guerras, porcos e cregos”. “Eu vivo de contar e da memoria da miña familia”, dicía ao inicio deste monólogo no que se apoiaba nun dos seus avós Xuán, o alcumado “o Fino”, un bo home, pacífico e que respectaba moito aos animais e, de xeito especial, ás vacas.

A partir de aí, Cadaval ía trenzando recordos persoais e familiares con diversas historias que rozaban o fantástico nunha etapa convulsa como a da posguerra, pero plantexadas en clave de humor. Explicaba como na súa parroquia prohibíase nesa época o uso da aguillada, ao ser considerada pola autoridade local unha arma branca, ou mesmo o canto dos carros para evitar o seu tránsito pola aldea. E tamén como, con cada prohibición, o enxeño dos veciños lograba burlar á lei.

Eran historias poboadas de personaxes como un cura zamorano, que non se separaba da súa pistoa Luger, e que prohibiu que os nenos levasen ás vacas para ser inseminadas, ou por veciños como O Ghacheiro, un “artista” que preparaba con sumo coidado e orixinalidade as súas farsas, ocultándos tras un monllo de herba, o cofre dun tesouro traído pola marea ou mesmo por un cuñado falecido recentemente, pero sempre buscando asustar e sorprender aos veciños . Coa “obra mestra”, un sui generis desembarco de Normandía en Carreira finalizaba esta contada.

 

O contador Quico Cadaval nun dos momentos da súa actuación no Barco./ Foto: A.R.

 

En “Vacas, guerras, porcos e cregos” Quico Cadaval traza un orixinal e divertido retrato antropolóxico dunha aldea da costa galega de décadas atrás: a relación veciñal, coas autoridades e con outras aldeas, a convivencia coas vacas, co mar… Un espectáculo cuxo título (e tamén certos aspectos que toca) recorda ao da obra “Vacas, porcos, guerras e bruxas” do antropólogo estadounidense Marvin Harris.

Fotos: A.R.

Artigos relacionados

Back to top button

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies.
Pinche el enlace para mayor información. También puede consultar aquí nuestra política de protección de datos

ACEPTAR
Aviso de cookies
Close