ConcellosGalerías de fotosÚltima hora

Santiago Ferrer pecha o ciclo sobre a minería en Valdeorras

As explotacións auríferas centraron a última conferencia na biblioteca municipal do Barco

Primeiro foi a lousa, despois o wolfram, en terceiro lugar os minerais en Valdeorras e por último o ouro e a súa extracción na comarca na época dos romanos. Ese foi o tema sobre o que falou o arqueólogo Santiago Ferrer na conferencia coa que na tarde do 1 de decembro, pechaba o ciclo sobre a minería en Valdeorras organizada polo Concello do Barco a través da biblioteca municipal.

Antes de dar paso ao conferenciante, nunha sala chea de público, a coordinadora do ciclo Débora Álvarez aseguraba que con todo o que estaban aprendendo e todo o que faltaba por tocar “espero que isto non quede aquí e podan haber máis ciclos”. A ese respecto, o propio Ferrer suxeriulle que para futuras edicións buscase a algún entendido en dous temas importantes sobre a minería na comarca, “as explotacións de cobre e as ferrerías”.

Xa centrado na súa conferencia, o arqueólogo comezou a súa intervención asegurando que en época romana Valdeorras era moito máis extensa que agora, posiblemente era coñecida como Gigurria e podería chegar ata o río Lor cara o este e bastante máis cara o leste posiblemente ata Ponferrada, “non se sabe moi ben ata onde pero posiblemente a explotación das Médulas pertencía ao pobo dos gigurros”.

Ferrer asegura que a maior explotación do ouro prodúcese no noroeste da Península Ibérica e de época romana “os movementos de terra máis grandes que se producen en toda a historia ata o século XIX”. Tamén falou dos xacementos primarios (en rocha) e secundarios (en terra) ou en aluvión, estos últimos, explotados en maior medida polos romanos, así como das técnicas empregadas e a infraestructura hidráulica, destacando a ruina montitun caracterizada polos canais.

Diante do atento público, Santiago explicou que o rio Sil, ao seu paso pola comarca de Valdeorras, estivo salpicado de explotacións auríferas, destacando o complexo de Córgomo, Arcos e Portela en Vilamartín, o da Medua, e sobre todo o de Éntoma “o máis impresionante da época romana”, dixo, facendo un repaso en imaxes por outras explotacións como o complexo de Montefurado, Vilanuide e San Martiño, ou o de Caldesiños en Viana do Bolo.

Para concluír Ferrer asegurou que non é certo o que se di sobre que “miles de esclavos traballaron nas minas de ouro romanas, é totalmente falso. Eran explotadas directamente polo Estado con man de obra reclutada nos pobos da contorna”.

Fotos: Carlos G. Hervella.

Artigos relacionados

Back to top button

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies.
Pinche el enlace para mayor información. También puede consultar aquí nuestra política de protección de datos

ACEPTAR
Aviso de cookies
Close