Christian Escuredo, un dos tres protagonistas do musical “Priscilla. Reina del desierto”

Este espectáculo estreábase o 2 de outubro no Teatro Alcalá de Madrid
O actor e cantante barquense Christian Escuredo./ Foto: Luis Malibrán.

O actor e cantante barquense Christian Escuredo./ Foto: Luis Malibrán.

 

Christian Escuredo emprende unha nova e apaixoante aventura musical. É un dos tres protagonistas de “Priscilla. Reina del desierto”, que se estrea o 2 de outubro no Nuevo Teatro Alcalá de Madrid. Trátase dun musical de gran formato producido por SOM Produce en asociación con Nullarbor Productions e MGM on Stage. A obra, baseada no filme do mesmo título, relata as peripecias de tres amigos que percorren Australia nun vello autobús chamado Priscilla e poñendo en escea un espectáculo “drag en busca do amor e da amizade”, no que botan man de 25 dos maiores éxitos da música disco. Serán case tres horas de representación cunhas vinte esceas diferentes, sorprendentes coreografías, 40 artistas, 500 traxes, 200 perrucas e un autobús de tamaño real.

Este será o teu segundo musical de gran formato, pero por primeira vez cun papel protagonista…
Para min é un paso moi importante que me deran un protagonista en Madrid. En Galicia como que confiaron moito en min e sempre me ofrecen personaxes interesantes. En Madrid, eu estaba moi contento por ter conseguido un personaxe en Sonrisas y lágrimas, era pequeniño, pero este círculo de teatro musical é moi esixente para poder entrar. Son producións de moito traballo, moitos días e entón ás veces nun casting non sabes se vas funcionar ou non, é unha aposta tamén. De súpeto, déronme un protagonista e ademais nun musical como este, con moitas esixencias xa non só físicas, senón vocais e interpretativas… e ademais supón construír un personaxe moi alleo á miña personalidade. Para min é un reto.

¿Como é Adam fronte aos outros dous protagonistas?
É o máis novo do grupo e é o que lle aporta máis vida á trama pola súa actitude de animar en todo momento aos outros dous. Móvese dende o plano máis impulsivo, mentres que Tick (Jaime Zatarain), que vai na procura do seu fillo, móvese máis dende o corazón, é máis emocional. E tamén lle fai moita graza meterse con Bernadette, o máis maior, e chámalle avoa. A verdade é que Adam está moi lonxe do que son eu. Xa fisicamente tiven que traballar moito para parecerme a el e logo a súa actitude… Eu son unha persoa moi mental, quero ter as cousas claras, e el aprende a base de golpes… Pero quizais sexa o que máis aprenda dos tres nesa viaxe, os demais fanlle madurar dalgunha maneira e ver o mundo dende outra perspectiva. Penso que aporta un toque de comidade e de contrapunto co personaxe máis maior, que ese si que é mental. Teñen un comportamento moi aberto, con formas moi esaxeradas.

E logo está a banda sonora…
Hai temas de Gloria Gaynord, Madonna, Donna Summer… un pouco de todo. Algúns deles permiten avanzar na historia e tradúcense ao castelán, e outros non aportan nada ao progreso da trama, e están en inglés, forman parte dun espectáculo que eles fan. De feito interprétanse, sobre todo os meus, dunha maneira moi videoclipeira.

 

Texto: Ángeles Rodríguez

(A entrevista íntegra pode lerse na edición en papel do Periódico O Sil).

Scroll To Top

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR
Aviso de cookies